مشخصات رأی: رأی وحدت رویه شماره ۷۰۹ هیأت عمومی دیوان عالی کشور، مورخ ۱۳۸۷/۱۱/۱.
موضوع: قلمرو «صلاحیت اضافی» دادگاه کیفری استان؛ یعنی دادگاه کیفری استان علاوه بر جرائم در صلاحیت ذاتی خود، به چه جرائم دیگری می‌تواند رسیدگی کند؟
مفاد رأی: قانون‌گذار برای دادگاه کیفری استان، علاوه بر صلاحیت ذاتی در رسیدگی به جرائم مهم، صلاحیت‌های اضافی نیز پیش‌بینی کرده بود؛ اما حدود این صلاحیت اضافی در رویه قضایی محل اختلاف بود و برخی شعب آن را موسع و برخی مضیق تفسیر می‌کردند. هیأت عمومی با صدور این رأی، قلمرو صلاحیت اضافی دادگاه کیفری استان را تبیین کرد و مقرر داشت این دادگاه در حدودی که قانون تعیین کرده، صلاحیت رسیدگی به جرائم خارج از صلاحیت ذاتی خود را نیز دارد. این تفسیر، از تشتت آرا درباره مرجع صالح جلوگیری کرد و تکلیف پرونده‌هایی را که میان دادگاه کیفری استان و دیگر مراجع سرگردان بودند، روشن نمود.
کاربرد عملی: در تعیین دادگاه صالح برای جرائم سنگین، وکلا باید علاوه بر صلاحیت ذاتی، صلاحیت اضافی دادگاه کیفری استان را نیز مد نظر قرار دهند. استناد به این رأی در برابر ایراد عدم صلاحیت، می‌تواند از اطاله دادرسی و رفت‌وآمد پرونده میان مراجع مختلف جلوگیری کند. همچنین قضات دادگاه‌های کیفری استان با تکیه بر این رأی، تکلیف خود را در پذیرش یا ارجاع پرونده‌ها روشن می‌بینند.