مشخصات رأی: رأی وحدت رویه شماره ۷۱۰ هیأت عمومی دیوان عالی کشور، مورخ ۱۳۸۸/۱/۱۸.
موضوع: مرجع حل اختلاف میان بازپرس و دادستان در مرحله تحقیقات مقدماتی. (بندهای «ل» و «ن» ماده ۳ قانون تشکیل دادگاه‌های عمومی و انقلاب)
مفاد رأی: در نظام تحقیقات مقدماتی، بازپرس مسئول تحقیق و دادستان مسئول تعقیب است و گاه میان آن دو بر سر مسائلی مانند صدور قرار تأمین، قرار مجرمیت یا منع تعقیب اختلاف نظر پیش می‌آید. بندهای «ل» و «ن» ماده ۳ قانون تشکیل دادگاه‌های عمومی و انقلاب، تکلیف حل این اختلافات را روشن کرده بود، اما در عمل تفسیرهای متفاوتی از آن ارائه می‌شد. هیأت عمومی با صدور این رأی، مقرر داشت مرجع حل اختلاف میان بازپرس و دادستان، دادگاه صالح است و نظر دادگاه در این اختلافات لازم‌الاتباع خواهد بود. این رأی، ضامن استقلال بازپرس در امر تحقیق و در عین حال، نظارت قضایی بر تصمیمات دادسراست.
کاربرد عملی: اگر در مرحله دادسرا با اختلافی میان بازپرس و دادستان مواجه شدید که به ضرر موکل شماست، بدانید که مرجع نهایی حل این اختلاف، دادگاه است و می‌توانید با تقدیم لایحه به دادگاه، نظر قضایی را جلب کنید. این رأی از اطاله بی‌مورد تحقیقات ناشی از اختلافات داخلی دادسرا نیز جلوگیری می‌کند.