مشخصات رأی: رأی وحدت رویه شماره ۷۲۱ هیأت عمومی دیوان عالی کشور، مورخ ۱۳۹۰/۴/۲۱.
موضوع: محل وقوع جرم مزاحمت تلفنی و تعیین دادگاه صالح برای رسیدگی به آن. (ماده ۶۴۱ قانون مجازات اسلامی)
مفاد رأی: ماده ۶۴۱ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات) ایجاد مزاحمت برای اشخاص به وسیله تلفن یا دستگاه‌های مخابراتی را جرم دانسته است. پرسش این بود که این جرم در کجا واقع می‌شود: در محل ارسال تماس توسط مزاحم، یا در محلی که مخاطب، مزاحمت را دریافت و متحمل می‌شود؟ شعب دادگاه‌ها در تعیین دادگاه صالح اختلاف داشتند. هیأت عمومی رأی داد که محل وقوع جرم مزاحمت تلفنی، محل تحقق نتیجه یعنی محلی است که مزاحمت در آنجا به مخاطب رسیده و او را آزرده است؛ زیرا عنصر اصلی این جرم، ایجاد مزاحمت برای بزه‌دیده است و تا مزاحمت به او نرسد، جرم کامل نمی‌شود. بر این اساس، دادگاه محل اقامت یا حضور بزه‌دیده هنگام دریافت تماس‌های مزاحم، صالح به رسیدگی است.
کاربرد عملی: اگر قربانی مزاحمت تلفنی هستید، شکایت خود را در دادسرای محل زندگی‌تان مطرح کنید؛ نیازی نیست مزاحم را در شهر خودش تعقیب کنید. این رأی بار اثبات صلاحیت را از دوش شاکی برمی‌دارد و برای وکلای شاکی، استناد روشنی در برابر ایراد عدم صلاحیت فراهم می‌کند.