مشخصات رأی: رأی وحدت رویه شماره ۷۲۵ هیأت عمومی دیوان عالی کشور، مورخ ۱۳۹۱/۴/۲۰.
موضوع: آیا رأیی که دادگاه در مقام رسیدگی به اعتراض شخص ثالث صادر می‌کند، قابل تجدیدنظرخواهی است یا قطعی تلقی می‌شود؟
مفاد رأی: برابر ماده ۱۴۷ قانون اجرای احکام مدنی، شخص ثالثی که رأی دادگاه را مخل حقوق خود بداند می‌تواند به آن اعتراض کند. در رویه قضایی اختلاف نظر وجود داشت: برخی شعب دادگاه تجدیدنظر استان، رأی صادره در این دعوی را قطعی می‌دانستند و درخواست تجدیدنظر معترض ثالث را رد می‌کردند، در حالی که برخی دیگر آن را قابل تجدیدنظر می‌دانستند. هیأت عمومی دیوان عالی کشور با بررسی موضوع، نظر دوم را صحیح دانست و مقرر داشت آرای صادره از دادگاه‌ها در رسیدگی به اعتراض معترض ثالث، تابع قاعده کلی قابلیت تجدیدنظر آرای دادگاه‌های بدوی است؛ زیرا قانون‌گذار در ماده ۱۴۷ یا سایر مقررات، این آرا را از شمول تجدیدنظر مستثنا نکرده و اصل بر قابل تجدیدنظر بودن آرای دادگاه‌هاست. بدین ترتیب وحدت رویه برقرار شد.
کاربرد عملی: اگر به‌عنوان شخص ثالث به حکمی اعتراض کرده‌اید که در دعوایی صادر شده که طرف آن نبوده‌اید و دادگاه اعتراض شما را نپذیرفته است، می‌توانید در مهلت قانونی تجدیدنظرخواهی کنید و شعب تجدیدنظر مکلف به رسیدگی‌اند. وکلا نیز می‌توانند در برابر قرار رد تجدیدنظرخواهی، به این رأی وحدت رویه استناد کنند.