مشخصات رأی: رأی وحدت رویه شماره ۷۵۳ مورخ ۱۳۹۵/۶/۲ هیأت عمومی دیوان عالی کشور.
موضوع: دادگاه صالح در عزل و تعیین قیّم جدید و تعیین قیّم موقت و سایر امور محجور.
مفاد رأی: حکم ماده ۴۸ قانون امور حسبی که مقرر داشته «امور قیمومت راجع به دادگاهی است که اقامتگاه محجور در حوزه آن دادگاه است» و در رأی وحدت رویه شماره ۲۲۴ مورخ ۱۳۲۳/۷/۲۷ نیز بر آن تأکید شده، ناظر به مواردی است که ابتدائاً باید برای محجور قیّم تعیین شود؛ لکن بعد از تعیین قیّم به حکم ماده ۵۴ همان قانون «عزل و تعیین قیّم جدید و تعیین قیّم موقت و سایر امور محجور که راجع به دادگاه است با دادگاهی است که بدواً تعیین قیّم کرده است». بر این اساس در مواردی که دادستان هم طبق ماده ۲۱ قانون یادشده مکلف به اقدامی باشد، دادسرایی که در معیت این دادگاه انجام وظیفه می‌نماید صالح به رسیدگی است. رأی شعبه سوم دیوان عالی کشور صحیح تشخیص داده شد.
کاربرد عملی: پس از تعیین قیّم برای محجور، تمام امور بعدی از جمله عزل قیّم، تعیین قیّم جدید یا موقت، در همان دادگاهی پیگیری می‌شود که ابتدا قیّم را تعیین کرده است؛ حتی اگر اقامتگاه محجور تغییر کرده باشد. این رأی از پراکندگی پرونده‌های قیمومت بین دادگاه‌های مختلف جلوگیری می‌کند.