مشخصات رأی: رأی وحدت رویه شماره ۷۵۴ مورخ ۱۳۹۵/۸/۲۵ هیأت عمومی دیوان عالی کشور.
موضوع: قابل فرجام‌خواهی بودن قرار منع تعقیب دادسرا در جرائم مذکور ذیل ماده ۲۷۳ قانون آیین دادرسی کیفری پس از تأیید در دادگاه کیفری یک.
مفاد رأی: با عنایت به اینکه حسب مقررات مواد ۳۰۲ و ۴۲۸ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲، آراء صادره از محاکم کیفری یک در جرایم موضوع بندهای مذکور در ذیل ماده ۲۷۳ قانون مذکور قابل فرجام‌خواهی در دیوان عالی کشور است و به‌موجب ماده ۴۲۷ قانون فوق‌الذکر و تبصره ۲ آن، آراء صادره غیرقطعی اعم از محکومیت، برائت یا قرارهای منع و موقوفی تعقیب است که مطابق مقررات قانونی حسب مورد قابل تجدیدنظر یا فرجام‌خواهی در مرجع ذی‌صلاح قضایی است، هیأت عمومی مستفاد داشت که رأی دادگاه کیفری یک نسبت به تأیید قرار منع تعقیب صادره از دادسرا در خصوص جرایم فوق‌الاشاره قابل فرجام‌خواهی در دیوان عالی کشور است. رأی شعبه هفتم دیوان عالی کشور صحیح تشخیص داده شد.
کاربرد عملی: شاکی در جرائم سنگین موضوع ماده ۳۰۲ (مانند قتل عمد) که دادسرا قرار منع تعقیب صادر و دادگاه کیفری یک آن را تأیید کرده، می‌تواند از این تصمیم در دیوان عالی کشور فرجام بخواهد. قرار منع تعقیب در این جرائم، رأی ماهیتی غیرقطعی تلقی می‌شود و راه اعتراض به آن بسته نیست.