مشخصات رأی: رأی وحدت رویه شماره ۷۷۰ مورخ ۱۳۹۷/۴/۲۶ هیأت عمومی دیوان عالی کشور.
موضوع: منصوص شرعی نبودن بزه رابطه نامشروع موضوع ماده ۶۳۷ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات) و امکان کسر ایام بازداشت قبلی.
مفاد رأی: مستنبط از ماده ۱۸ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲، تعزیر مجازاتی است که کیفیت اجرا و مقررات مربوط به تخفیف، تعلیق و سقوط آن به موجب قانون تعیین می‌شود و در ماده ۱۱۵ این قانون به دادگاه اجازه داده شده مقررات تخفیف را در کلیه جرائم تعزیری اعمال کند؛ تبصره ۲ آن «تعزیر منصوص شرعی» را که نوع و مقدار آن همانند مجازات‌های حدی غیرقابل تغییر است از اطلاق ماده مستثنا کرده است. هیأت عمومی مقرر داشت که چون در ماده ۶۳۷ هرچند نوع تعزیر معین شده اما میزان آن («تا ۹۹ ضربه شلاق») به صلاحدید حاکم واگذار شده، تعزیر موضوع این ماده منصوص شرعی نیست. بنابراین نظر شعبه نهم دیوان عالی کشور که مقررات ماده ۲۷ قانون مجازات اسلامی را نسبت به محکومیت موضوع ماده ۶۳۷ اعمال کرده بود صحیح تشخیص داده شد.
کاربرد عملی: در محکومیت‌های رابطه نامشروع، ایام بازداشت قبلی متهم بر اساس ماده ۲۷ از میزان محکومیت کسر می‌شود. همچنین سایر نهادهای ارفاقی مانند تخفیف و تعلیق نیز در این جرم قابل اعمال است؛ نکته‌ای که در تنظیم لایحه دفاعیه باید مورد توجه قرار گیرد.