مشخصات رأی: رأی وحدت رویه شماره ۷۹۳ مورخ ۱۳۹۹/۵/۱۴ هیأت عمومی دیوان عالی کشور.
موضوع: قابلیت فرجام‌خواهی نسبت به قرار رد دادخواست اعاده دادرسی در دعوی اثبات وقفیت.
مفاد رأی: مبنای اختلاف، فرجام‌خواهی نسبت به قرار رد دادخواست اعاده دادرسی صادره از شعبه هفتم دادگاه تجدیدنظر استان مازندران در دعوی اثبات وقفیت بود. هیأت عمومی با استناد به بند (ب) ماده ۳۶۸ قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی مقرر داشت که قرارهای مذکور در آن بند، مشروط به اینکه اصل حکم راجع به آن‌ها قابل رسیدگی فرجامی باشد، قابل فرجام‌خواهی است. با عنایت به اینکه قرار رد دادخواست اعاده دادرسی دعوی اثبات وقفیت، صادره از دادگاه تجدیدنظر استان، به لحاظ اینکه اصل حکم راجع به آن قابل فرجام‌خواهی و جزء موارد احصائی در بند مذکور است، قرار مذکور نیز به تبع حکم قابل فرجام‌خواهی است. بر این اساس رأی شعبه سوم دیوان عالی کشور که فرجام‌خواهی نسبت به این قرار را قابل استماع دانسته بود، صحیح و قانونی تشخیص داده شد.
کاربرد عملی: در دعاوی وقف که اصل حکم قابل فرجام‌خواهی در دیوان عالی کشور است، قرار رد دادخواست اعاده دادرسی را نیز می‌توان به تبع، فرجام برد. این رأی راه را برای احیای حقوق موقوفه از طریق اعاده دادرسی و سپس فرجام‌خواهی هموار می‌کند و در پرونده‌های اوقافی باید به‌موقع از این ظرفیت استفاده شود.