مشخصات نظریه:
شماره نظریه ۷/۱۴۰۰/۱۴۲۹ مورخ ۱۴۰۰/۱۱/۰۹، صادره از اداره کل حقوقی قوه قضاییه.
موضوع:
با توجه به ماده ۵۰ قانون مالیات بر ارزش افزوده ۱۴۰۰ که نمایندگان دادگستری در هیأت حل اختلاف مالیاتی را از بین قضات بازنشسته یا حقوقدانان مطلع دانسته، آیا می‌توان از قضات شاغل نیز به عنوان نماینده استفاده کرد؟
مفاد نظریه:
اداره کل پاسخ داد با توجه به اینکه قانون‌گذار در بند ۲ ماده ۲۴۴ قانون مالیات‌های مستقیم ۱۳۶۶ (پیش از اصلاح به موجب ماده ۵۰ قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب ۲/۳/۱۴۰۰) تعیین قضات شاغل را به عنوان عضو هیأت حل اختلاف مالیاتی تحت شرایطی پذیرفته بود، اما در اصلاح اخیر تنها به عضویت قضات بازنشسته در این هیأت اعلام نظر کرده است؛ و همچنین با عنایت به اینکه از حیث حقوقدان بودن نمی‌توان بین قضات شاغل و بازنشسته تفکیک قائل شد و اگر بنای قانون‌گذار بر استفاده از تمامی حقوقدانان اعم از شاغل و بازنشسته بود، ضرورتی به تصریح «قضات بازنشسته» وجود نداشت؛ لذا عضویت قضات شاغل در هیأت‌های حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده ۲۴۴، منطبق بر قانون به نظر نمی‌رسد.
کاربرد عملی:
در ترکیب هیأت‌های حل اختلاف مالیاتی، حضور قاضی شاغل به عنوان نماینده دادگستری فاقد وجاهت قانونی است و آرای صادره با چنین ترکیبی در معرض ایراد شکلی است.